94

Ιούλιος 2013

σελ. 4-15

Tσάι του βουνού

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Βρίσκουμε την Βιομηχανική Περιοχή Κομοτηνής, μερικά χιλιόμετρα έξω από την πόλη, στη διαδρομή προς Αλεξανδρούπολη. Κάμπος εκτεταμένος , τελείως επίπεδος, αλλού με φτωχό έδαφος και χέρσος και αλλού με βοσκοτόπια και φυτείες καπνού και καλαμποκιού. Σε ίση σχεδόν απόσταση διαγράφεται προς τα βόρεια το κυματιστό ανάγλυφο της κορυφογραμμής της Ροδόπης, ενώ προς τα νότια απλώνονται νωχελικά οι ακτές του Θρακικού. Στα πυκνοχτισμένα χωριά εναλλάσσονται ορθόδοξες εκκλησίες με καμπυλόσχημους τρούλλους και μουσουλμανικά τζαμιά με οξυγώνιους μιναρέδες.
Σ’ αυτό τον τόπο, στις βόρειες εσχατιές της χώρας, χτυπάει από το 1998 η καρδιά της Ζυθοποιίας Μακεδονίας – Θράκης. Εδώ παράγονται οι ποικιλίες της εκπληκτικής μπύρας Βεργίνα και το πρωτοποριακό Τσάι tu vunu.  

Κείμενο: Θεόφιλος Μπασγιουράκης

Φωτογραφίες: Άννα Καλαϊτζή

ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ

Τσάι TU VUNU




-Να σας προσφέρω ένα παγωμένο Τσάι του βουνού ;
 Η πρόταση της χαριτωμένης κοπελίτσας με αιφνιδίασε. Ομολογώ, πως με τη ζέστη που επικρατούσε εκείνη τη στιγμή, το μόνο που ονειρευόμουν  ήταν μια παγωμένη μπύρα. Άλλωστε η έννοια του τσαγιού ήταν συνειρμικά συνδεδεμένη με άλλες καταστάσεις: χειμωνιάτικες θερμοκρασίες, κρυολογήματα, ορειβατικά καταφύγια στα βουνά. Και, βέβαια, όχι τσάι παγωμένο αλλά στην τσαγιέρα, αχνιστό.
 Αυτά σκεφτόμουν και καθυστερούσα να απαντήσω. Το ύφος της κοπέλας, ωστόσο ,ήταν τόσο πειστικό και το χαμόγελό της τόσο αφοπλιστικό, που ενέδωσα χωρίς επιφυλάξεις στην προσφορά του παγωμένου τσαγιού. Δεν το μετάνιωσα ούτε στιγμή. Καθώς πλησίασα το ποτηράκι στα χείλη ,αναδύθηκε το λεπτό, φινετσάτο και τόσο γνώριμο άρωμα από το τσάι του βουνού. Εξίσου αιθέρια ήταν και η γεύση: αρχικά με την χαρακτηριστική ευωδιά του τσαγιού και αμέσως μετά με μια παράξενη σύνθεση γευστικών αποχρώσεων, που προσπαθούσαν να ισορροπήσουν ανάμεσα στο υπόξινο και στο  ανεπαίσθητα γλυκό. Εκτός από την γεύση όμως υπήρχε και επίγευση, που διατηρείτο στην στοματική κοιλότητα με απρόσμενη διάρκεια, εξαιρετικά ευχάριστη και πολύ δροσιστική. Τι την χρειαζόμουν τη μπύρα;
 Απόλαυσα το τσάι μου με μικρές γουλιές, για να επιμηκύνω την ευχαρίστηση.
 -Σας άρεσε, έτσι δεν είναι; με ρωτάει η κοπελίτσα. Να συμπληρώσω λίγο ακόμη; Ή, μάλλον, γιατί δεν σας δίνω ολόκληρο το κουτί;
Στο αλουμινένιο κουτί του μισού λίτρου εναλλάσσονται οι χρωματικοί τόνοι του λευκού, του πράσινου και του μαύρου. Σε δύο αντίθετες πλευρές δεσπόζει το παράξενο αλλά τόσο ευφυές και πρωτότυπο λογότυπο: “tu vunu”. Όποιος γνωρίζει το συγκεκριμένο τσάι, αντιλαμβάνεται αμέσως τον συνειρμό και απονέμει τα εύσημα σε όποιον επινόησε και δημιούργησε το σήμα. Αναφέρεται βέβαια και η φύση του προϊόντος ,μαζί με ευανάγνωστη και λεπτομερή περιγραφή των συστατικών του περιεχομένου του κουτιού: ελληνικό τσάι του βουνού, ακατέργαστη ζάχαρη και μέλι ανθέων, βιταμίνη C ,κιτρικό οξύ και χυμός φυσικός λεμονιού. Η καφεΐνη και τα συντηρητικά απουσιάζουν εντελώς.
Εμφανίζεται η Άννα κρατώντας ένα ποτήρι με αφρισμένη μπύρα. Παρατηρεί το δικό μου ποτηράκι με το κιτρινωπό διαυγές υγρό.
 -Τι πίνεις; με ρωτάει απορημένη.
 -Παγωμένο τσάι του βουνού.
 Μου ρίχνει μια έκπληκτη ματιά.
 -Εγώ ως τώρα το ήξερα ζεστό. Πώς είναι η γεύση του παγωμένου;
-Αινιγματική, σαν το χαμόγελο της Τζοκόντα. Δύσκολο να προσδιορίσεις αν επικρατεί το ξινό ή το γλυκό. Το σημαντικότερο είναι, ότι για αρκετά λεπτά χαρίζει μια πρωτόγνωρη δροσιά.
 Η εκδήλωση στα ευρύχωρα σαλόνια και στους κήπους της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής πλησιάζει προς το τέλος της. Οι πολυάριθμοι προσκεκλημένοι έχουν απολαύσει επί ώρες τα τιμώμενα προϊόντα, την Μπύρα Βεργίνα και το Τσάι tu vunu. Δύο προϊόντα εξαιρετικά και απολύτως ελληνικά. Που, ως έδρα παραγωγής τους έχουν τον νομό Ροδόπης και πιο συγκεκριμένα, την Βιομηχανική Περιοχή της Κομοτηνής.
 -Μήπως θα άξιζε να γνωρίσουμε από κοντά τον τόπο και τους ανθρώπους; λέει η Άννα.
 -Θα το ήθελα πολύ.
 -Η χαρά θα ήταν και δική μας, συμπληρώνει  ο Διευθυντής Εταιρικής Ανάπτυξης, Δημήτρης Κρίς. 


        

Μερικές ώρες στη Θράκη




Βρίσκουμε την Βιομηχανική Περιοχή Κομοτηνής, μερικά χιλιόμετρα έξω από την πόλη, στη διαδρομή προς Αλεξανδρούπολη. Κάμπος εκτεταμένος , τελείως επίπεδος, αλλού με φτωχό έδαφος και χέρσος και αλλού με βοσκοτόπια και φυτείες καπνού και καλαμποκιού. Σε ίση σχεδόν απόσταση διαγράφεται προς τα βόρεια το κυματιστό ανάγλυφο της κορυφογραμμής της Ροδόπης, ενώ προς τα νότια απλώνονται νωχελικά οι ακτές του Θρακικού. Στα πυκνοχτισμένα χωριά εναλλάσσονται ορθόδοξες εκκλησίες με καμπυλόσχημους τρούλλους και μουσουλμανικά τζαμιά με οξυγώνιους μιναρέδες.
Σ’ αυτό τον τόπο, στις βόρειες εσχατιές της χώρας, χτυπάει από το 1998 η καρδιά της Ζυθοποιίας Μακεδονίας – Θράκης. Εδώ παράγονται οι ποικιλίες της εκπληκτικής μπύρας Βεργίνα και το πρωτοποριακό Τσάι tu vunu
Το εργοστάσιο μας εντυπωσιάζει για την υποδειγματική καθαριότητα και τάξη, που επικρατούν από την εξωτερική πύλη και τον χώρο υποδοχής ως τους χώρους των γραφείων και τα άδυτα του εργοστασίου, με την χαρακτηριστική και πάντα ευχάριστη μυρωδιά της μπύρας. Ξεναγός μας είναι ο Δημήτρης Κρις. Εδώ έχουμε την ευχαρίστηση να γνωρίσουμε δύο  από τα βασικά στελέχη της Βεργίνας, τον Διευθυντή Παραγωγής Χρήστο Δημτσούδη και τον Οικονομικό Διευθυντή Κώστα Αραμπατζή. Παρ’  όλη την φούρια της επερχόμενης θερινής περιόδου, εποχής αιχμής για την μπύρα και το τσάι του βουνού, δεν διστάζουν να αφιερώσουν λίγο από τον χρόνο τους μαζί μας.
-Τι μπύρα να προσφέρουμε, Lager ή Weiss ;
-Μήπως ξεδιψάει περισσότερο ένα Τσάι tu vunu ;
-Οπωσδήποτε, αλλά παραδοσιακά καλωσορίζουμε τους επισκέπτες μας με μια παγωμένη μπύρα.
-Weiss λοιπόν, που δεν μας είναι γνωστή.
Αμέσως εμφανίζονται τα λεπτεπίλεπτα και πανέμορφα ποτήρια μισού λίτρου, ειδικά σχεδιασμένα για τις μπύρες τύπου Weiss. Στο επάνω μέρος έχουν αποτυπωμένο το εμβληματικό λογότυπο της Βεργίνας. Αδειάζουμε το παγωμένο περιεχόμενο των μπουκαλιών, προσεκτικά σε κάθε ποτήρι , διατηρώντας  τον πλούσιο αφρό. Τσουγκρίζουμε και πίνουμε. Το άρωμα είναι συναρπαστικό και η γεύση μαγική, με μακρά επίγευση. Ακόμη κι αν κάποιος  δεν είναι  ειδικός, μπορεί άμεσα να εκτιμήσει την ιδιαιτερότητα αυτής της μπύρας, της τόσο ξεχωριστής.
Αρχίζει μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση, που σκοπό έχει να μας μυήσει σε μερικά από τα μυστικά παρασκευής της μπύρας αλλά και σε κάποια στοιχεία που φανερώνουν την συνεχή ανοδική πορεία και καταξίωση της Βεργίνας τόσο στην ελληνική , όσο και σε πολλές απαιτητικές αγορές του εξωτερικού. Εξίσου σημαντική είναι και η φιλοσοφία της εταιρείας, που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις άριστες σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης που έχει δημιουργήσει με τους ντόπιους εργαζομένους και παραγωγούς πρώτων υλών.
-Να προσφέρουμε άλλη μια Weiss ; προθυμοποιούνται τα στελέχη της Βεργίνας.
-Δεν σας το συνιστώ, επεμβαίνει ο Δημήτρης Κρις. Με αλκοολικό βαθμό 5,4% και με το ταξίδι που έχουμε μπροστά μας μέσα στη ζέστη, θα σας φέρει μια γλυκιά χαλάρωση, ίσως και  νύστα, που δεν είναι και ό,τι καλύτερο για όποιον οδηγεί.
-Μα, πού σκοπεύουμε να πάμε ;
Σε κάποια φυτεία με τσάι του βουνού. Εκεί θα δείτε την αυθεντική πρώτη ύλη αυτού του αφεψήματος, του τόσο μοναδικού. Νωρίτερα, ωστόσο, ας επισκεφτούμε  τις εγκαταστάσεις, όπου φυλάσσεται η πρώτη ύλη του τσαγιού.
Καθώς ανοίγει η πανύψηλη πόρτα και εισχωρούμε στο εσωτερικό μας τυλίγει ένα άρωμα , τόσο γνωστό και χαρακτηριστικό. Προέρχεται από τις αναρίθμητες «μπάλες» με τα αποξηραμένα ανθάκια του τσαγιού. Που αναμένουν υπομονετικά την μετατροπή τους στο αφέψημα που τόσο μάς έχει εντυπωσιάσει, στο Τσάι «tu vunu».
-Ας πάμε τώρα να συναντήσουμε το τσάι και στη γη, λέει ο Δημήτρης.
Από την Κομοτηνή κατευθυνόμαστε δυτικά προς την Ξάνθη και διασχίζουμε την πόλη ανηφορίζοντας προς τα βόρεια. Έξω από την πόλη βρίσκουμε τον γραφικό και αγαπημένο από παλιά ορεινό άξονα, που συνδέει την Ξάνθη με την Δράμα.
Μετά την παίρνουμε τις ανηφοριές. Σε υψόμετρο 259 μέτρων συναντάμε ένα χωραφάκι λιγοστών στρεμμάτων με φυτεία τσαγιού. Μολονότι η μεσημεριανή ζέστη είναι αισθητή, μετριάζεται από το μικροκλίμα της περιοχής. Η δροσούλα οφείλεται  σε μια κατάφυτη με δρυοδάση ρεματιά, που ξεκινάει μετά την φυτεία και εξελίσσεται σε μια μακρόστενη χοάνη ως τα απόμακρα υψίπεδα της Ροδόπης. Παρατηρούμε ενθουσιασμένοι  τα νεαρά φυτά, φυτεμένα με τάξη και σε μικρή απόσταση το ένα από το άλλο. (1)
Τι γνωρίζουμε όμως για το Τσάι του βουνού;  
Ας προσπαθήσουμε να κωδικοποιήσουμε, όσο γίνεται πιο συνοπτικά, τις πάμπολλες ιδιότητες και σημαντικές ωφέλειές του για τον ανθρώπινο οργανισμό.
Σύμφωνα λοιπόν με την Δρ. Μαλούπα Ελένη(2) και την Δρ. Διαμάντω Λάζαρη (3), το Τσάι του βουνού ανήκει στο γένος Σιδερίτης (Sideritis), το οποίο περιλαμβάνει 140 περίπου είδη, που φύονται κυρίως στην περιοχή της Μεσογείου. Στην Ελλάδα υπάρχουν διάφορα πολυετή είδη του γένους που φύονται σε ασβεστολιθικές περιοχές και σε μεγάλα υψόμετρα που φτάνουν ως και τα 2.400 μέτρα.
Καθένα από τα είδη έχει τις δικές του γεωγραφικές και εδαφικές προτιμήσεις. Π.χ. Το είδος S. romana L., γνωστό και με το όνομα «βλάχικο τσάι ή «χόρτο του καλόγερου», φύεται σε ξηρούς και αιχμηρούς τόπους σε όλη τη χώρα. Το είδος S. scardica Gris, γνωστό και ως «τσάι Ολύμπου», φύεται σε βραχώδεις, υποαλπικές και αλπικές θέσεις της βορειο-ηπειρωτικής Ελλάδας μέχρι το Πήλιο. Άλλα είδη χαρίζουν την εύνοια και το άρωμά τους στα βουνά της Πελοποννήσου, στον Παρνασσό και στο Βελούχι, στην Σαμοθράκη και στον Άθω. Το είδος S. syriava L., που φύεται σε βράχους της Κρήτης, είναι γνωστό με το όνομα «Μαλοτήρα». Το λαϊκό αυτό όνομα προέρχεται από τις ιταλικές λέξεις male (αρρώστια) και tirare (σύρω), που τραβάει, απομακρύνει δηλαδή την αρρώστια. Το τσάι αυτό θεωρούσαν στην ενετοκρατούμενη Κρήτη πανάκεια για τα κρυολογήματα και τις παθήσεις του αναπνευστικού.
Εκτός όμως από το αυτοφυές τσάι, στα ελληνικά βουνά υπάρχει και το καλλιεργημένο. Μερικά ενδιαφέροντα στοιχεία για την καλλιέργειά του είναι τα εξής : Η φύτευση γίνεται στα μέσα φθινοπώρου μετά τις πρώτες βροχές ή εναλλακτικά στις αρχές της άνοιξης. Τα εδάφη μπορούν να είναι πετρώδη, ορεινά και επικλινή. Ακατάλληλες θεωρούνται οι ζεστές περιοχές, σε εδάφη επίπεδα, όπου δυσκολεύει η στράγγιση του νερού. Η υπερβολική άρδευση δεν συνίσταται γιατί μπορούν να αναπτυχθούν μυκητολογικές ασθένειες στο ριζικό σύστημα των φυτών. Η συγκομιδή γίνεται στην πλήρη άνθιση (από Ιούνιο – Αύγουστο, ανάλογα με το υψόμετρο). Η ξήρανση γίνεται σε δεμάτια κρεμασμένα ανάποδα, σε μέρος σκιερό και δροσερό. Η διάρκεια της καλλιέργειας είναι 10-12 χρόνια και η απόδοση σε ξηρό προϊόν μπορεί να φτάσει τα 150 kgr/στρέμμα στον 3ο χρόνο καλλιέργειας.
-Μετά από όλα αυτά για τις ιδιότητες του σιδερίτη, λέει ο Δημήτρης Κρις, έχουμε όραμα να κάνουμε το Τσάι του βουνού και τα ελληνικά βότανα γνωστά  και περιζήτητα σ’  όλο τον πλανήτη. Την ιδέα μας έδωσαν η σοφία του Ιπποκράτη, οι συνταγές των γιαγιάδων μας, η χαρά των αισθήσεων και το ελληνικό καλοκαίρι. Κρύο τσάι του βουνού λοιπόν με φρεσκοστυμμένα ελληνικά λεμόνια, μαύρη ζάχαρη και ανθόμελο. Μια τελείως διαφορετική πρόταση, που δεν προσφέρεται σε κανένα άλλο σημείο του πλανήτη. Ένα έξοχο, υγιεινό αναψυκτικό,  βασισμένο αποκλειστικά στις αγνές πρώτες ύλες της Ελλάδας, χωρίς συντηρητικά, τεχνητά χρώματα και αρώματα. Είναι το μοναδικό αναψυκτικό που μπορεί να απολαύσει κανείς  όλο το χρόνο, κρύο ή ζεστό.
-Και, με ποιο τρόπο εξασφαλίζετε την επάρκεια και την συνεχή παροχή πρώτης ύλης;
-Έχουμε ξεκινήσει και υλοποιούμε με μεγάλη επιτυχία ένα φιλόδοξο πρόγραμμα μακροχρόνια συμβολαιακής καλλιέργειας τσαγιού με αγρότες της Μακεδονίας και της Θράκης (4). Μ’ αυτό τον τρόπο αναπτύσσουμε ένα δίκτυο συνεργασιών, που βασίζεται στην αμοιβαία εμπιστοσύνη και συμφέρον. Ενισχύουμε επιπλέον την ντόπια οικονομία αλλά και το κίνητρο να παραμείνει κάποιος στον τόπο του και να αξιοποιήσει με τον επωφελέστερο τρόπο τη γη του. Επιστρέφοντας,  προτείνω να επισκεφθούμε έναν τέτοιο καλλιεργητή και να σταματήσουμε λίγο για μια παγωμένη Βεργίνα.
-Ποιος είναι ο προορισμός μας;
-Ένα χωριουδάκι ταπεινό και αθέατο, που παρόλη την περιηγητική σας εμπειρία, είμαι βέβαιος πως ποτέ δεν βρέθηκε στο δρόμο σας
Παίρνουμε τον δρόμο της επιστροφής για την Ξάνθη. Περνούν διαδοχικά από τα μάτια μας πινακίδες ορατών και απόκρυφων χωριών, μα ο φίλος μας συνεχίζει. Κοντεύουμε πια να φτάσουμε στην Ξάνθη. Ξαφνικά, σε μια πινακίδα με την ένδειξη «ΠΙΛΗΜΑ 3», στρίβει ο Δημήτρης δεξιά. Πέτρινο γεφυράκι στον Κόσυνθο ποταμό, ωραία δρυοδάση, πετρόχτιστες πηγές με τρεχούμενο νερό. Στροφές και ορίζοντας κλειστός. Ένα 5λεπτο μετά, τελείως απρόσμενα, ξανοίγει το τοπίο. Απέναντι στα δυτικά ορθώνεται ο κατάφυτος όγκος του Αχλαδόβουνου, με την παλιά του ονομασία Αχλάτ Τσάλι. Μια καταπράσινη κοιλάδα απλώνεται μπροστά μας με τα αραιοχτισμένα σπίτια του χωριού. Λίγο χαμηλότερα προβάλλει το «ΠΙΛΗΜΑ», μια πανέμορφη ταβερνούλα, που αγναντεύει την κοιλάδα το χωριό και τα  αντικρινά βουνά.
-Τώρα η έκπληξή μας είναι ολοκληρωμένη, λέω στον Δημήτρη.
-Όχι ακόμη, θα ολοκληρωθεί σε μερικά λεπτά, όταν θα γνωρίστε τις υπηρεσίες και την κουζίνα του μαγαζιού.
Ένα πρόσχαρος άνθρωπος μας σφίγγει εγκάρδια το χέρι.
-Αυτός είναι ο Οτζιάν Καρά ο καλύτερος ταβερνιάρης της περιοχής και συνεργάτης της εταιρείας στην καλλιέργεια του τσαγιού.
Καθόμαστε στην σκιά  των δέντρων, στα βαριά ξύλινα τραπέζια, με όλη την αυθεντική ομορφιά της φύσης απέναντί μας. Στη συντροφιά μας είναι ακόμη και ο Γεωπόνος Χρήστος Καβούνης, στέλεχος της εταιρείας,  με ειδικότητα στη καλλιέργεια των πρώτων υλών.
Πολύ θα ήθελα να μπορούσα να περιγράψω την νοστιμιά των κρεάτων, το γιαουρτλού κεμπάπ, το αρνάκι, το κοτόπουλο σουβλάκι, τις γεύσεις της παραδοσιακής κουζίνας του Οτζιάν. Όλα είναι ντόπιας παραγωγής, ενώ από το περιβόλι της οικογένειας προέρχονται οι πατάτες, τα κολοκυθάκια, οι σαλάτες και κάθε ζαρζαβατικό που σερβίρει το μαγαζί. Ρέει άφθονη η παγωμένη Βεργίνα και συνοδεύει ιδανικά τις πολλές και ποικίλες νοστιμιές.
Το απόγευμα, ωστόσο,  προχωράει και η Θεσσαλονίκη δεν είναι δίπλα.
-Να φτιάξεις κι έναν ξενώνα Οτζιάν, έστω και μικρό. Μετά από ένα ωραίο δείπνο, θα ‘ταν αληθινή ευτυχία αν περνούσαμε τη νύχτα σ’ αυτό το γαλήνιο περιβάλλον του χωριού.
Πριν φύγουμε από το Πίλημα –που απέχει μόλις 8 χιλιόμετρα από την Ξάνθη- μας οδηγεί ο Οτζιάν στο περιποιημένο του σπιτικό, μας γνωρίζει τον πατέρα του, μας ξεναγεί στο εξαιρετικά φροντισμένο περιβολάκι. Μετά μας δείχνει την υποδειγματική καλλιέργεια της φυτείας του τσαγιού και τους μικροσκοπικούς, σκουρόχρωμους σπόρους του φυτού.
Απ’ αυτά τα σποράκια θα αναπτυχθούν στο φυτώριο τα νεαρά φυτά, που θα μεταφυτευτούν στη συνέχεια στο χωράφι, για να πάρουν τη θέση τους στον κύκλο της καλλιέργειας και παραγωγής του τσαγιού.
-Πρέπει να αισθάνεσθε ικανοποιημένοι, λέει ο Δημήτρης Κρίς, καθώς μας αποχαιρετάει. Μέσα σε μισή μέρα γνωρίσατε σ’ όλα τα στάδια το Τσάι tu vunu: μικροσκοπικό σπόρο, φυντανάκι στο φυτώριο, νεαρό φυτό στο χωράφι, δεμάτια με αποξηραμένα λουλουδάκια στο εργοστάσιο και βέβαια, τελικό προϊόν, αρωματικό,  υγιεινό και παγωμένο στο ποτήρι σας.
-Γνωρίσαμε και μερικούς,  απαραίτητους  ανθρώπινους κρίκους στην αλυσίδα συμπληρώνω. Τον παραγωγό, τον γεωπόνο, τον ειδικό του εργαστηρίου, το στέλεχος της Διεύθυνσης. Ο μόνο,  που δεν είχαμε την τύχη να συναντήσουμε, ήταν ο Δημήτρης Πολιτόπουλος, ο ιθύνων νους, ο εμπνευστής και οραματιστής αυτού του  -μοναδικής πρωτοτυπίας- παγκόσμιου εγχειρήματος. Ελπίζουμε πως θα γίνει μια επόμενη φορά.
 

Ιδιότητες και οφέλη για την υγεία.

Πού οφείλει όμως την αξία και την αίγλη του το Τσάι του βουνού ;
Είδη του γένους Sideritis χρησιμοποιούνται από αρχαιοτάτων χρόνων στην λαϊκή θεραπευτική λόγω των αντιφλεγμονωδών, αντιρρευματικών και αντιμικροβιακών δράσεων που παρουσιάζουν. Οι βιολογικές του δράσεις οφείλονται κυρίως στην παρουσία  φλαβονοειδών, φαινυλο-αιθανοϊκών γλυκοσίδων και τερπενίων.
Συνοψίζοντας τις δράσεις που έχει το Τσάι του βουνού μπορούμε να καταλήξουμε στα εξής: 
Αλτσχάιμερ / Άνοια
Τελευταίες έρευνες στο Πανεπιστήμιο του Magdeburg της Γερμανίας έδειξαν, πως ανάμεσα σε 150 βότανα το τσάι του βουνού είναι το μόνο ικανό να περιορίσει τη βλάβη του εγκεφάλου σε ποσοστό μέχρι 80%. Καθημερινή κατανάλωση σιδερίτη δείχνει,  ότι μετά από έξι μήνες η ασθένεια υπαναχωρεί στο επίπεδο που ήταν εννέα μήνες νωρίτερα και μετά από αυτό σταθεροποιείται σημαντικά.
Αναπνευστικό
Χάρη στις αντισηπτικές,  βακτηριοστατικές και αποχρεμπτικές ιδιότητες ο σιδερίτης είναι ιδανικό φυσικό ίαμα και καταπραϋντικό για τα κρυολογήματα και τις φλεγμονές του ανώτερου αναπνευστικού.
Οστεοπόρωση
Έρευνες που δημοσιεύτηκαν το 2011 έχουν δείξει , ότι το ελληνικό τσάι του βουνού μπορεί να διαδραματίσει έναν σημαντικό ρόλο στην πρόληψη της οστεοπόρωσης.
Αντιβακτηριακό
Κατόπιν ερευνών στη Νάπολη της Ιταλίας διαπιστώθηκε ότι τα αιθέρια έλαια του σιδερίτη έχουν αντιβακτηριακή δράση και συμβάλλουν στη μείωση 18 βακτηρίων in vitro, συμπεριλαμβανομένης της σαλμονέλας και του ελικοβακτηρίου του πυλωρού.
Αντιοξειδωτικό
Το Πανεπιστήμιο της Πάτρας δημοσίευσε το 2011 μια μελέτη που επιβεβαιώνει, ότι το τσάι του βουνού προφυλάσσει τα κύτταρά μας από την οξείδωση, εξουδετερώνοντας τις ελεύθερες ρίζες και επιβραδύνοντας τη φυσιολογική διαδικασία της γήρανσης. Αυτή η δράση καθιστά τον σιδερίτη ιδανικό για δίαιτα αποτοξίνωσης και φυσικό καλλυντικό του δέρματος.
Σπασμολυτικό
Το Τσάι του βουνού δεν διαταράσσει την φυσιολογική έκκριση του στομαχιού και είναι εξαιρετικό για την δυσπεψία και τις γαστρεντερικές διαταραχές. Σε περίπτωση βαρυστομαχιάς λοιπόν είναι πολύ προτιμότερο από τα ανθρακούχα ποτά που συμβάλλουν στη χαλάρωση του οισοφαγικού σφικτήρα και επιτρέπουν την παλινδρόμηση.

Πληροφορίες


TUVUNU ΑΕ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ
69100 ΚΟΜΟΤΗΝΗ

ΤΗΛ. 25310 38718

Υπεύθυνος: κος ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΡΙΣ
ΚΙΝ. 6985 881644

www.tuvunu.com

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

T95 / Φυσικό περιβάλλον / Ξάνθη /

Στενά Νέστου

Στενά Νέστου

Είναι αξεπέραστη εμπειρία να γνωρίσει κάποιος τα περίφημα Στενά του Νέστου με τον πιο άμεσο και συναρπαστικό τρόπο: με κανό για 25 χιλιόμετρα από την Σταυρούπολη ως τους Τοξότες.

T96 / Περιήγηση / Ξάνθη /

Ξάνθη

Ξάνθη

Με ορμητήριο την Ξάνθη ανακαλύπτουμε τις πάμπολλες περιηγητικές δυνατότητες της ευρύτερης περιοχής, από τα ορεινά Πομακοχώρια μέχρι τις ακτές του Θρακικού.

T106 / Δραστηριότητες / Ξάνθη /

Παπίκιον Όρος

Παπίκιον Όρος
Ένας ορεινός όγκος αρχίζει να εξελίσσεται ανατολικότερα της Ξάνθης, στη διαδρομή για Κομοτηνή. Οι πλαγιές του είναι δασωμένες, ενώ οι γυμνές κορυφές μόλις φτάνουν τα 1.500 μέτρα. Είναι το Παπίκιο. Κάποιοι ορειβάτες μεγάλων υψομέτρων θα το θεωρούσαν - ίσως- ταπεινό χαμηλοβούνι. Είναι όμως πράγματι έτσι;Ένας ορεινός όγκος αρχίζει να εξελίσσεται ανατολικότερα της Ξάνθης, στη διαδρομή για Κομοτηνή. Οι πλαγιές του είναι δασωμένες, ενώ οι γυμνές κορυφές μόλις φτάνουν τα 1.500 μέτρα. Είναι το Παπίκιο. Κάποιοι ορειβάτες μεγάλων υψομέτρων θα το θεωρούσαν - ίσως- ταπεινό χαμηλοβούνι. Είναι όμως πράγματι έτσι;
T118 / Φυσικό περιβάλλον / ΘΡΑΚΗ /

Ασπροπάρης … ο πιο απειλούμενος γύπας στην Ευρώπη

Ασπροπάρης … ο πιο απειλούμενος γύπας στην Ευρώπη
Ο ασπροπάρης είναι ο μοναδικός γύπας, από τα τέσσερα είδη γύπα της Ελλάδας, που το χειμώνα μεταναστεύει στην Αφρική. Με την ντελικάτη εμφάνιση του δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητος. Γι’αυτόν τον “δικό” μου γύπα θα αναφερθώ στο κείμενό μου.
T119 / Φυσικό περιβάλλον / ΘΡΑΚΗ /

Τσακάλι, Canis aureus

Τσακάλι, Canis aureus
Το τσακάλι πρωταγωνιστεί σε παραμύθια και τίτλους μυθιστορημάτων στην παγκόσμια λογοτεχνία. Κατείχε ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην αρχαία Αιγυπτιακή θρησκεία.